Posted by: maibon on: มิถุนายน 15, 2010
ใครหนอเลี้ยง ดูเรา มาแต่เล็ก
ตอนเราเด็ก คอยหา ข้าวมาให้
เฝ้าประคอง ให้ทุกอย่าง สมดั่งใจ
เจ็บป่วยไข้ หาหยูกยา มาให้กิน
บุญคุณท่าน มากมาย คณนา
วายชีวา หาได้ ทดแทนสิ้น
ทั้งบ้านช่อง รถลา ยันที่ดิน
ของพ่อแม่ เราทุกชิ้น ทุกอย่างเลย
Posted by: maibon on: มิถุนายน 6, 2010
ผมฝันว่าได้ไปยังสำนักแห่งหนึ่ง อยู่บนพื้นที่สูงซึ่งอยู่ติดกับแม่น้ำ
ณ สำนักแห่งนั้นเองมีอาจารย์และศิษย์อาศัยอยู่
ผู้เป็นอาจารย์แต่งชุดคล้ายชาวบ้านทั่วไปแบบชาวจีนสมัยโบราณ
ส่วนลูกศิษย์แต่งชุดที่ดูมีภูมิฐานกว่า ภาพแรกที่ผมเห็นคือ
อาจารย์ได้สั่งให้ลูกศิษย์ทบทวนวิชาดีดลูกแก้ว 100 ทีให้แตก
ลูกศิษย์ได้นำลูกแก้วใสขนาดเล็กกว่าหัวแม่มือเล็กน้อย มาดีดรัวยังกับปืนกลเลย
ผลคือลูกแก้วนั้นแหละละเอียด เมื่อลูกศิษย์คนนั้นสามารถทำได้ดังที่อาจารย์บอกแล้ว
อาจารย์จึงสั่งให้ไปจัดเตียงนอนต่อลูกศิษย์คนนั้นกลับเอาตีนเขี่ย เอาผ้ายัดๆ ใส่ใต้เตียง
เมื่ออาจารย์เห็นเช่นนั้น จึงได้มาจัดเตียงเองกับมือด้วยความปราณีต
เมื่อจัดเสร็จแล้วอาจารย์ก็ได้กล่าวขึ้นมาว่า
“
การจัดเตียงจะต้องจัดให้เป็นระเบียบพิถีพิถัน
เฉกเช่นเดียวกับการจัดทัพในการออกศึก ถ้าเรามีกำลังห้าร้อยนาย
เราก็ต้องจัดทัพมาให้ได้ห้าร้อยนายอย่างครบถ้วน
เพราะเมื่อเข้าสู่สนามรบแล้ว ข้าศึกมันคงจะไม่ถามเราหรอกว่า
เจ้าเตรียมทัพมาครบห้าร้อยนายหรือไม่
ข้าศึกมันรู้เพียงอย่างเดียวเท่านั้นว่า ถ้าไม่ใช่พวกของมัน มันก็จะฆ่าเอาเท่านั้นเอง…
“
ข้อคิดที่ผมได้จากความฝันครั้งนี้คือ
การที่เราจะงานสิ่งใดซักอย่างหนึ่ง เราก็ควรทำให้มันออกมาดีที่สุด
เพราะเมื่อถึงเวลาที่จะต้องประเมินผลงานแล้ว มันอาจจะไม่มีโอกาสให้เรากลับมาแก้ไขใหม่ได้อีก
